Eenvoud

We zijn bij het tweede aspect aangekomen van onze serie over de spiritualiteit van Franciscus:‘Eenvoud’.

Eenvoud is misschien wel niet de meest eenvoudige opdracht die Franciscus

aan zijn volgelingen geeft, en dus ook aan ons. Juist in deze kersttijd waar we

op het ‘Kindje’ wachten ligt de eenvoud in het wezen van een kind. Juist dit

Kind wil ons leren hoe je de wereld eenvoudig kan zien, aldus Franciscus. Hoe eenvoudig kan het leven zijn, soms ...

Meestal is het leven dubbelzinnig, want je wordt als mens naar verschillende

richtingen getrokken.Toen Franciscus de Stem hoorde werd zijn leven enkelvoudig, hij kreeg voor zichzelf zicht op wat hij wilde met zijn leven. Namelijk gericht zijn op God en zijn Zoon en zijn schepping. Eenvoud krijgt in de loop van de jaren bij Franciscus meer en meer gestalte; het leven lijkt zijn keuze geïntegreerd te hebben. Het echte werk kan beginnen.

Maar wat betekent nu eigenlijk eenvoud voor ons? En wat kunnen wij er mee

in onze tijd? Eenvoud ten aan zien van de schepping houdt onder meer in dat

je tevreden kunt zijn met wat de schepping biedt. Ik bedoel hiermee niet alleen de aarde maar ook: hoe ga je om met de schepping als geheel. Wil je steeds meer en meer ontwikkelen en leegplukken of durf je tevreden te zijn met wat je hebt en niet méér te verlangen dan wat je zelf nodig hebt.

Dat was één van de idealen van Franciscus.Toch was het de eenvoud van hart van Franciscus die hem, aangetrokken door de goddelijke Utopie en dank zij ‘de ogen van de Geest’, de wereld als één huis liet zien. Eén wereld waarin het verbond van Gods armen met alle andere schepselen, thuis mag raken bij God. Franciscus laat het Kind zien, dat voor ons komen gaat, in al zijn eenvoud.
Geboren in een stal, maar een teken van Gods liefde voor alle mensen op aarde.

Kunnen wij ook die eenvoud in ons hart sluiten of laten we ons te veel leiden

door de glitter en het gezellige samenzijn dat we tegenkomen in de winkels en op televisie? Zijn we niet allemaal kinderen van God die op weg zijn naar dat Licht in die stal? Durven we nog tevreden te zijn met wat we hebben? Als we proberen te zijn zoals Franciscus dan is er een weg naar die stal, daar waar het Kind ons toelacht.

Franciscus schreef een prachtige lofzang in al zijn eenvoud van die tijd:

 

 

‘Wees gegroet, koningin wijsheid;

de Heer moge u behouden

met uw heilige zuster eenvoud.

Heilige vrouwe armoede,

de Heer moge u behouden

met uw heilige zuster nederigheid.

Heilige vrouwe liefde,

de Heer moge u behouden

met uw heilige zuster gehoorzaamheid.

Allerheiligste deugden,

de Heer van wie gij voorkomt en uitgaat,

moge u allen behouden.

Er is geen enkel mens in heel de wereld,

die een van u kan bezitten,

als hij niet eerst sterft.

Wie er een bezit en de anderen niet kwetst,

bezit ze allen.

En wie er een kwetst, bezit er geen en kwetst ze allen.

En elk van hen ontmaskert de ontdeugden en zonden.

De heilige wijsheid ontmaskert de satan

en al zijn boosaardigheden.

De zuivere heilige eenvoud ontmaskert

alle wijsheid van deze wereld

en de wijsheid van het lichaam.

De heilige armoede ontmaskert

de begerigheid en hebzucht

en de zorgen van deze wereld.

De heilige nederigheid ontmaskert de hoogmoed

en alle mensen die in de wereld zijn

en alles wat in de wereld is.’

 

Mogen we straks samen met zijn allen in alle eenvoud Kerstfeest vieren en het nieuwe jaar in luiden.

 

Zalig Kerstmis en een Gezegend 2011,

ook namens Pater Kees Vlaming MhM.

 

Pace e Bene

Pastor Tessica Dam